Dogum Gunu Sendromu

Bir fanus icinde,öylece duruyorsun...
Bütün yalanlarini alip gittiğin yer de...
Orada kayip bir sehir gibi

Seni resmederken bir siire
Mazide kalmis kalabaliklarin
Sessizliği ile butun olmus ellerinin
Izini tutuyorum

Huznumu birakip bugulu camlara geceleri
Sana olu bir sairin resmini ciziyorum...
Sen bu siir de seni oldurdum var say
Sarkilara adini bir muamma olarak biraktigimi
Sen yalanlarınla yaşamaktan
Ismarlanacaksin artik geceleri
Sen dersimde bir isyan olarak kalacaksin
Sen saclarini gok yuzune birakmis bir Eylulsun artik
Bu dogum gunu sendromunda

Senin ellerin de bir kadını özlemek icin
ana yakinim
GELIYORUM
                                                 Devran Koza Yahyaoğlu 17 Ocak 2010